The phenomenon that is MMFF

MMFF na naman! 

MMFF according to Jessica Zafra:
What an appropriate acronym, it’s like the sound one makes when forced to consume something vile and putrid. Mmmfff!

i like!   hahaha!  at dahil diyan, parang gusto ko na rin panoorin lahat ng movies sa MMFF at gagawa ng review.  ito nga naman ang "much awaited" film festival every year kasi bigatin raw ang mga pelikula at mga artista na kasali.  this festival raw is the best representation of Philippine cinema.  sa sobrang bongga nya, mandatory na may float parade at kailangan may sariling video starring the MMDA chairman Francis Tolentino (di ko makita sa YouTube).

chos!

Ito ang lineup, so help me God.

Ang Panday 2
Enteng ng Ina Mo
Shake, Rattle and Roll
Segunda Mano
Manila Kingpin
Yesterday, Today Tomorrow
My House Husband

may naiwan ba ako?

hindi ko alam kung san ako kukuha ng oras para mapanood lahat ng yan.  pero susubukan ko.  gusto ko naman masabi na kahit papaano eh tumangkilik ako ng pelikulang Pilipino.  Plus, viable excuse ito para manlait.  kaya pwde na rin.

unang task:  panoorin ang trailers.

Buti na lang work from home ako ngayon.

mamaya na lang ulit!



Nagmamahal,
Pelomena

kamusta kalabasa?

dear diary,

ayoko pumasok ng 16 hours ngayon.  pero kailangan.  sana pwdeng hindi pumasok bukas.  pero kailangan.

patayin mo na lang ako.



nagmamahal,
Pelomena

yuhuuu

buhay pa ba ang buhay ng JULIANS?

ano kaya ang developments ng mga taong nakalabas na sa selda?


rambutan...magpapakita ka ba ngayong summer?  (in english, will you bare all this summer?)

buhok...nagpa-rebond ka na ba ulit?

jhun...feel ko miss na miss na kami ng resort nyo.  kamusta na sya?

marydaisy...balita ko tumatae ka na raw ng pera?

peejee...member ka ba ng blog na ito?  parang di ko matandaan guys.  sorry in advance peejee!

kitCat....kamusta ang stretching natin ngayon lola?

jattorney...aminin mooo, naggwapuhan ka kay jason ivler!  (di ko alam kung san galing ang joke na yun)

bopeep...cute ba ang kangaroo in real life?

johnny bravo...may bago bang pelikula si ina feleo?

douglas...ikaw ang epitome ng phrase na "there and back again"  hahahaha joke!

enteng...kamusta na si poch?


yun lang naman!  mag-blog na tayong muli!


nagmamahal,
Pelomena

pera, asan ka na?

andito ako! hanapin mo me!

hindi ba puwedeng simple na lang ang buhay?

hindi ba puwedeng wag na lang magtrabaho?

hindi ba puwedeng wag na lang makisama?

problema sa trabaho. problema sa sarili. problema sa trabaho. problema sa sarili. problema sa trabaho. problema sa sarili. repeat til fade.

sa totoo lang, malulutas ang lahat (ok hindi lahat pero karamihan sa problema ko) pag nalutas ang problema sa pera. pag maraming pera, hindi na kailangan magtrabaho. mawawala ang problema sa trabaho. pag may pera, mas madaling maayos ang sarili. mawawala ang ilang problema sa sarili.

ayoko naman magmukhang pera. pero sa nakikita ko, ito ang sagot sa lahat ng hinaing ko sa buhay.

kelan ba malulutas ang problema sa pera? kelan ba?

grumpy mode.

ANG SAKET NG IPIN KO!!!!


GUSTO KO NA PUMATAY NG TAO!!!!



GRRRR.....

nakakatamad.

hay

bat ang hirap kumita ng pera?


Ang taong ginitna sa dalawang steel cabinets,
Pelomena

3 dAyS lNg pH0w...

tatlong araw lang pala
ako naging maligaya
di ko man lang napuna
tatlong araw ko'y tapus na


hindi ko na siya crush.

in other words....

bad Squishy! baaaaad Squishy!!!


Ang dating kulot,
Pelomena

bagong trabaho. bagong buhay.

matagal na akong hindi nakapagsulat rito. masyadong busy. excuses, excuses etc. pero eto ang latest...

UNANG LINGGO

DAY 1
walang nangyari. pinapunta lang ako sa pesteng bangko para ako ang mag asikaso nung ATM ko. weird. nakuha ko ang laptop. wow windows xp. wow, naka-disable ang mga USB ports. wow ang daming password. may internet pero wag raw papahuli na nagb-browse. ang layo ng pwesto ko sa CR. at for some reason, nawawala ang pantry.

DAY 2
Eto ang mga natutunan ko:
1. walang gwapo. pero may SUPER gwapo. mukhang model (model nga ata talaga siya). Pag naglalakad siya eh parang naririnig ko yung mga tili ng mga babae. kaso hindi ko siya type. yun lang.

2. ang tahimik nila. hindi ako sanay. nakakahiya kumain ng malakas kasi rinig ito sa buong floor. at amoy ito everywhere. dyahe mag yakisoba.

3. may laptop nga ako pero di ko malagyan ng plants vs. zombies.

4. bawat galaw mo dapat may permission. kapag kailangan mo ng access sa isang SHARED folder, kailangan mo magpapirma ng form sa project manager mo tapos ibibigay ito sa IT. nawalan ng essence ang term na SHARED.

5. there is something ergonomically wrong with my seat. pagtayo ko masakit ang pwet ko. OO, pwet. hindi legs. hindi hita. PWET. ang labo.

DAY 3-5
binigyan ako ng task pero hindi ko alam kung paano gawin kaya hinulaan ko na lang. napasa ko naman sa temporary bossing ko kaya ramdam ko naman eh may nagawa akong may kwenta. may time sheet rin pala sila na web-based. kaso may problema sa account ko kaya hindi ako nakapag log ng oras.



PANGALAWANG LINGGO

Highlights:

nasa training ako nito sa ibang building at medyo mas maganda ang oras kasi mas maaga kami pinapalabas. pero dahil sa gusto ko muna magpa-cute, dumadaan muna ako sa office ko at nagch-check ng email.

nailagay ako sa delinquent list kasi hindi raw ako naglagay ng oras sa time sheet. putanginang time sheet. para akong minumulto.

nakuha ko rin yung ATM card ko pero nung papalitan ko na ng PIN, kinain ng ATM machine yung card.

panalo.

natapos ang training at pumasa naman ako. bukas magtutuos kami ng boss kong tunay.

sana mabait sya.

at eto pa pala nalaman ko......

hindi pala ako marunong mag-Excel.


ang dating kulot,
Pelomena

ano na nga ulit?

hay paulit ulit na lang. nakakapagod na.

ayoko na.
ayoko na.
ayoko na.

(repeat 10x then fade)


Ang Dating Kulot,
Pelomena.

may nag-text...

nasa opisina pa kasi ako ngayon. dito ako natulog kasi may "bonding night" ang PMBA team kagabi at natapos ito ng umaga, as in available na yung breakfast sa mcdo ng ganung oras. kaso kailangan ko gumising nang mga 9AM dahil mag-aayos ako ng gamit (read: KALAT) na dapat ko nang iuwi. nalalapit na kasi ang aking pag-alis kaya kailangan maghanda. sinuportahan naman ito ng tatay ko at sabi susunduin niya raw ako. natuwa ako rito.

pagkagising ko, dali dali akong nag-ayos ng gamit. akala ko kasi marami. hindi pala. kaya natapos na ako agad. kaso nung pagtawag ko sa tatay ko, sabi niya eh nasa ortigas siya at kailangan magpa-advertise sa isang dyaryo. sabi ko OK hihintayin ko na lamang ang text niya.

in fairness, marunong ang tatay ko magbigay ng updates.

10:17AM
DADDY: Hi. Medyo madami. Relax ka muna. Txt u b4 i go there.

(sa loob looob ko...wow, alam ni daddy yung b4=before. bongga)

10:54AM
DADDY: Hi. Stil here a manila bulletin. Txt u when done. Rgds.


dito ako natawa. Rgds raw. wow....regards pala daddy ah. parang business letter lang.

ayun lang naman. parating na raw siya at kailangan ko na mag-toothbrush.

magandang sabado!



Ang Dating Kulot at may hangover,
Pelomena

may pores pala ako.

lagi na lamang ako inaasar ng mga tao na hindi raw ako pinagpapawisan. hindi po ito totoo. pinagpapawisan ako pero hindi lang sing dalas ng nakararami. pero dahil sa inet ng panahon ngayon, naranasan ko ang pawis na nararanasan ng iba.

ako ay hindi pumasok kanina dahil maglalakad sana ako ng mga kailangang papeles para sa bagong kompanya. nakalatag na ang mga gagawin ko nung gabi pa lang. at kung susunod ako sa schedule na ginawa ko para sa sarili ko, tapos na ako bago pa mag tanghalian. sa isip ko...ayos to, makakapaglaro ako ng sims buong araw (nerd!).

ang paggising ng maaga = FAIL.

nagkanda leche leche ang aking schedule. sa madaling salita, lagare ang biyahe ko. megamall-bahay-munisipyo-megamall-bahay. pootangina.

pero ang pinaka nakakainis sa lahat ay ang karanasan sa munisipyo dahil pinamukha na naman saken na ang mandatory na pagbawas sa sweldo ko gawa nang withholding tax ay sa walang katuturan lamang napupunta. ang BAGAL ng mga tao. chismisan ng chismisan. kamot ulo. kamot tiyan. at nagbebenta rin sila ng ballpen, naka-post sa window "BALLPEN. 10PESOS". wow lang ha.

kaya dumerecho na lamang ako sa megamall para sa nbi clearance renewal. madali lamang. eto ang paraan.

REQUIREMENTS:
1. kopya ng lumang nbi clearance (personal copy or yung original). kapag wala ka pa nito, dumerecho ka sa carriedo. at good luck na lamang sayo. hahaha.

STEP 1:
magbayad ng halagang Php115.00. pero bago ka makabayad, kailangan mo pumila. ang pila na ito ay umaabot mula lower ground floor ng megamall hanggang 5th floor (walang biro). kaya maghanda ka. magdala ng psp. mag-load ng cell phone. habang nakapila ka, may staff ng nbi na magdidikit ng bar code (high tech) sa luma mong nbi clearance. pagkabayad, bibigyan ka ng resibo. wag wawalain.

STEP 2:
magpa-picture. dun na rin yun mismo sa office na yun. sa likod lang nung pinilahan mo ng bayad. may pila rin rito. kukunin sayo ng magpi-picture ang lumang nbi clearance at babarilin ang bar code (parang supermarket lang) tapos sasabihan kang umupo para sa litrato. tip: HINDI sasabihin sa iyo ng nagpi-picture na kinukuhanan ka na nya. ramdam ko sinasadya nila ito para magmukha kang tanga sa nbi clearance picture mo (madalas naman ata ito sa lahat ng government id). bigla na lamang nya sasabihin "tapos na" ng wala kang kamalay malay. ang magandang gawin ay hintayin umilaw ang webcam. ito ang senyales na pwde ka nang ngumiti o kahit man lang tumingin na sa camera. wag magpapa-power trip.

STEP 3:
pumila ulit sa releasing. mabilis lang ang printing nila kaya pag nasa harap ka na ng pila, nakapila na rin ang bagong nbi clearance mo. ibigay ang resibo at mag thumb print. may option kang magbigay ng 3pesos para sa pamunas (kalahati lang ata ito ng isang wet wipe) at 5pesos para sa folder. nakapaskel pa ito sa harap ng releasing na may nakalagay pa na "KUNG GUSTO NIYO LANG PO." in fairness, may choice ka. kasi kung sa munisipyo ka nagpa-renew, sa malamang hiningan ka na lang ng pera para sa pamunas at folder nang hindi mo nalalaman na pwede namang hindi bumili.

ayun lamang.


Ang Dating Kulot,
Pelomena.

hindi na tigang...

ang lupa...hahahaa! umulan na rin sa wakas!

gusto ko lang ipamahagi ang ka-engotan na naranasan ko kanina sa bus. hindi ko alam kung ano ang naging problema, kung mabaho ba yung pabango ko o talagang medyo may sayad yung konduktor pero parang iniiwasan nya ako. ayaw kunin yung bayad namin. at nung minsan tumigil sya sa may upuan namin kinuha yung bayad pero binalik ulit at sabi hawakan ko raw muna. ang laaaboooooo talaga. dalawang beses ito nangyari, kukunin ang bayad tapos ibabalik ulit. ilang beses rin kami nilaktawan at kinukuha ang bayad ng ibang tao. ramdam ko tuloy eh nasa isang restaurant ako at ayaw pansinin ng waiter. pwede ko ba i-label si manong konduktor na poor customer service? hahahahaha!!! pero kinuha rin niya yung bayad namin nung palapit na kami bumaba. pero di niya kami binigyan ng ticket. ni hindi rin kami masyado nilingon. parang kinuha lang yung bayad sabay alis. booo!!!

hindi naman sa nagrereklamo ako kung libre ang sakay. pero iba talaga ang dating. tsaka hindi naman talaga libre kasi kinuha naman yung bayad. wala nga lang ticket. tapos ang layo pa sa sm makati binaba na kami. hay mga leche talaga.


Natutuwa sa Dilig ni Mother Nature,
Pelomena.

sugar high.

argh! na overdose ata ako sa asukal.


anyway.


gusto ko lang i-promote ang blog ko. sana magustuhan nyo.


yun lang muna. masakit pa ulo ko eh.


Ang Dating Kulot,
Pelomena

umagang kay ganda.

dahil sa gusto ko umuwi ng maaga para mag grocery, nagising ako ng 7:00AM para pumasok sa opisina. in fairness, nagising nga ako...pero nakatulog muli wahahahah!!! nakaligo ako ng mga 7:45 na. keri lang. kaya pa.

yung kasabay ko naman pumunta ng opisina (buknoy) ay mas maaga pa sa akin nagising kaya maganda ang aking pakiramdam na maaga nga kami makakapasok. ngunit nang pasakay na kami ng bus sa EDSA, bukod pa sa maraming tao, eh wala yung biyaheng bus na dapat namin sakyan. ang tagal rin namin naghintay at nung nakapara na kami, tayuan na at isa lang sa amin ang nakaupo.


pagbaba sa ayala, pumila na kami sa ayala loop jeep (na gusto ko sabihin for the record...ay jeep na saksakan ng MAHAL. hindi naman gumagana ng maayos yung aircon at ang lakas pa ng loob magtaas ng pamasahe simula nung nagkaroon ng e-jeepney. mga peste) ok naman ang biyahe namin...kaso nung malapit na kami sa babaan, may isang babae ang nauna sa amin mag para...pasunod na sana ako sa kanya bumaba kaso biglang sabi ni manong "huwag muna rito (sounds annoyed)" kaso...naka semi-tayo na ako at yung hawak kong planner ay nabitawan ko. dahil sa may pinto ako nakaupo, nalaglag ang planner sa kalsada (nakabukas pa kasi yung pinto nya). wala akong choice kundi ang bumaba na lamang dahil hindi naman pwde iwan ko yung gamit ko na nakatiwangwang sa kalsada.

wala rin nagawa si manong. nagalit na lamang sya.

at wala rin ako pakelam. nagbayad naman ako.

at panget siya.

yun lang.

pagkarating ko sa opisina, malaman laman ko na hindi ko pala dala yung credit card kong pang grocery.

yehey!


Ang Dating Kulot,
Pelomena

AaaaacHoOoOoOooooooo

eL0w pH0w! xEnXa nHa pH0w nGyN lNg q Ng-ph0wSt uLiT...

ok mahirap. wag na pala.

dahil sa napakalaking katangahan ng isang bus driver...teka teka...mali pala. dahil sa napakalaking KATAMARAN ng isang bus driver, eh nagsinungaling na lamang sya sa mga pasahero nya na sarado ang EDSA at bigla na lamang lumiko pa-kalayaan na wala kaming kamalay malay. binaba nya kaming lahat na pasahero doon dahil sa santolan na raw ang lusot nya. hindi na raw sya dadaan ng guadalupe-crossing dahil SARADO raw ito. samantalang nakikita naman ng LAHAT na ang daming bus na dun pa rin ang daan. tinatamad lang talaga siya at gustong umiwas sa trapik. PUTANGINANG bus driver. nagbayad kami HINDOT ka. KUPAL! ANG BAHO NG BUS MO! AMOY IHE! CHEEEEE! alskfgml;ajhglakngjsa!!!!!!!

anyway...

hindi ko rin alam, baka epekto ng meriendang pancit canton, pero naisip namin na lakarin ang EDSA hanggang makarating ng BONI. nung una pa lang...WOW ang layo. pero kinaya namin ang tindi ng usok at dumi na dumidikit sa malagkit naming pawis. nakakapagod. at nakakadiri. pero, nakarating naman kami ng maayos pero medyo mabaho (or ako lang ba yun?).


at pagkalipas ng ilang oras....MAJOR ALLERGY ATTACK.

aaarghhh!!!!


Ang Dating Kulot,
Pelomena...

iba pa rin ang Mcdo.

kaninang umaga ginising ako ni dakilang yaya para maghanda na papunta sa opisina. tinanong ko sya kung ano ang ulam kagabi. hindi kasi ako naghapunan sa bahay dahil nung pauwi na kami nina mike at buknoy, kumakalam na ang mga tiyan namin at naghapunan kami ng maaga. Kaya paggising ko, naisipan kong ibaon na lamang ang tira tirang ulam kagabi.

ngunit, pagdating ng alas onse ng umaga, nag-iba ang aking pakiramdam. para akong buntis na naglilihi. yun lamang ang iniisip ko hanggang sa mainis ako kasi ayaw mananghalian ng maaga ang aking mga kasama. 1 pc chicken with spaghetti...1 pc chicken with spaghetti...

putangina. nakakabaliw.

buti na lamang at narinig ni douglas ang aking hiling. dumerecho kami ng Mcdo. kasama rin namin si buknoy (kaso may dala syang baon na isda at pakbet so hindi counted)

alam ko mas pinaghirapan ni yaya ang menudo na binaon nya para sa akin.

pero guys, iba pa rin ang Mcdo.

Ang Dating Kulot,
Pelomena...

sakit sa ulo.

ako ay nakahiga lamang buong araw.

nag desisyon kasi ako na hindi ako gagalaw or iimik masyado ngayon. gawa lamang ito ng katamaran at hindi isang "social experiment". paggising ko, inayawan ko agad ang paglilinis ng kwarto. tanghali na nun kaya kumain ako saglit...naligo...at humiga muli. hindi pa ako bumabangon simula nun.

ngayon tinatawag na ako para sa hapunan. masakit na ang ulo ko.


yun lang.


Ang Dating Kulot,
Pelomena.

buhay sa bahay ng kliyente.

sa di inaasahang pagkakataon, kami ay nasa kliyente ngayon para magpanggap na nagtatrabaho.

pero buti na lang kasi ako ay tanghali na nagising. walang kamalay malay na lunes pala. madilim kasi ang kwarto ko. hindi ko alam na may araw na sa labas.

kaya dumerecho na ako sa kliyente...at nakita ko ang bonggang bonggang signage na "I LOVE <insert company name here>" with matching hearts hearts design. Kadiri.

Buti na lang nag kape ako. Kundi, dinuraan ko sila.

Wahahahah!!! joke lang.

sa ibang araw muli.

dating kulot,

Pelomena...